God is Here!

2charkhe

2006-04-04T14:04:00.001Z

http://www.2charkhe.blogfa.com
دوچرخه...ادبی...شعر داستان طنز

2006-04-04T14:04:00.000Z

http://www.2charkhe.blogfa.com
دوچرخه...ادبی...شعر داستان طنز

2006-01-27T14:07:00.000Z

/به دلیل پاره ای مشکلات در بلاگ اسپات از این به بعد مطالب این وبلاگ به اینجا پست می شود

2006-01-24T10:13:00.000Z

يه مطلب از من توي اين وبلاگ اومده...با تشکر ويژه از آقاي ضيايي صاحب وبلاگhttp://www.tanzeadiban.blogfa.com/

من... نبودم

2006-01-22T15:34:00.000Z

دستانت راسوزانده اند
پاهایت را بریده اند
جای گلوله ها روی جمجمه ات...
گوشتت آویزان از استخوان،
از گور برخواستی و آمدی..ناله کنان
ایستاده بودم نگاهت می کردم..و دور شدم!
چه می توانستم بکنم...من که خدا نبودم...
نه هیچ قت نبودم

عکس ها تزئینی است"

" اعلامیه ی حقوق بشر"

2006-01-19T15:38:00.000Z

من حق دارم.
حق دارم آدم باشم.
زندگی کنم...بخوابم....خواب ببینم.
حق دارم عاشق شوم..بخندم. در دو انتهای رشته ی اسپاگتی ...به یک بوسه برسم.
ببوسم.بنویسم... گاهی درون کله ی خودم داد بزنم.
من حق دارم برای مادر ترزا نامه ی عاشقانه بنویسم...از جنیفر لوپز و شجریان خوشم نیاید ...و عاشق صدای مادرم باشم ...
من حق دارم" هر کس" باشم و"هیچ کس" نتواند حقم را بگیرد .
حق دارم از" هیچ کس " بدم بیاید..."هیچ کس "را به پدرم نشان بدهم تا حقم را از او بگیرد...
سرش داد بزند ... دعوایش کند...
من حق دارم "تو" باشم "او"باشم... به شکلات های فندقی ناخنک بزم...فلسفه بخوانم
وقت در کوچه با بچه ها فوتبال بازی می کنم دیگر دروازبان نباشم.
من حق دارم بشر باشم...و حق داشته باشم....
علی مرسلی- 84.10.28

2006-01-19T14:40:00.000Z

عکس ها تزئینی است

2006-01-19T09:39:00.001Z

باد از سختی صخره ها در گوش پنجره می گفت
پنجره به خود می لرزید؛
بازش کردم
قصه ی سنگ و شیشه را برایش گفتم
دلش قرص شد

2006-01-19T09:39:00.000Z

2006-01-19T09:24:00.002Z

شب سرد زمستانی که باشد...
سرد هم باشد...
بی برف هم باشد...
بی خاصیت می شویٍٍٍ ؛ مثل یک پاروی کهنه!

2006-01-19T09:24:00.001Z

شب سرد زمستانی که باشد...
سرد هم باشد...
بی برف هم باشد...
بی خاصیت می شویٍٍٍ ؛ مثل یک پاروی کهنه!

گروگان

2006-01-19T09:24:00.000Z

ارتفاع تابستان زیر برف سرخ می شود.
مثل هندوانه های شب یلدا،که چکّه های تابستانند روی کرسی.
بالای برج که باشی، صدای باران که سهل است،
سکوت برف را هم نمی شنوی!
باید اشتباهأَ پرده را کناربزنی، دولا شوی تا پنجره دستش را برایت رو کند
بالای برج... آسمان زیر پایت است ...چقدر ازآسمان دوری...

وقتش است از خودم بگویم...که یر برف سالها میشود فراموش شده ام
هزاران هندوانه را پیش پای زمستان سر بریده اند...اما...مرا پس نمی دهد
زیر برف گروگان گرفته...پس نمی دهد!
می دانم این زمستان حریص، با هندوانه سیر نمی شود، همه ی تابستان رامی خواهد...
همه ی تابستان رامی خواهد!!!

گاهی از آسمان می آیم.

2006-01-19T09:10:00.000Z

گاهی از آسمان می آیم.
"اهی ا ززیر دگمه ی پیراهنت...
گاهی لنگر می اندازم با شاسی پیانو، در پیاده روی قلبت
در شب سرد زمستانی...این من ، این تو، چترهای باز...
زیاد خورده ام ؛ می دانم ،آری زیاد خورده ام

چراغ ها را چه کسی روشن می کند ؟

2005-12-24T14:38:00.000Z

چراغ ها را چه کسی روشن می کند ؟
رويا پيرزاد به عنوان پديده ای در ادبيات داستانی ايرانی مطرح شد. در حالی که معروفترين رمانهای فارسی در کتابفروشی ها خاک می خوردند کتاب های او به چاپ های دو رقمی رسيدند. پيرزاد از جوايز ادبی هم بی نصيب نماند و نگاه منتقدان را هم به خود جلب کرد. داستان های او شايد خلا بين دو سطح انديشه چارک بالا و پايين طبقه ی متوسط ايران را پر می کرد. روايت پيرزاد با گفتمان روشن فکری معاصر خود هم بيگانه نبود.
سارتر در يکی از سخنرانی هايش در پاسخ به اين سوال که آيا نويسنده روشنفکر است اين گونه نتيجه گيری می کند که چون نويسنده از زبان عمومی برای بيان سخن استفاده می کند ( ودر عين حال زبان هم از نويسنده برای تاييد خود بهره می جويد) بين دو امر کلی و جزئی قرار می گيرد.در واقع اثر نويسنده آميخته ای از خود نويسنده و رسالت زبانی اوست.
در مورد پيرزاد ، خود پيرزاد و طبقه، دغدغه ها، وضع زندگی او بيش از اندازه در داستانها احساس می شود که اين امر البته به خودی خود ايراد محسوب نمی شود.
ناصر تقوايی کاغذ بی خط را می سازد همزمان وبلاگهای فارسی مملو از زنانی می شود که حاکی از مبارزه زنان طبقه ی متوسط برای نقش افزون تر خصوصاً در عرصه ادبيات کشور است. در چنين شرايطی «چراغها را من خاموش می کنم» و «عادت می کنيم» از پيرزاد به چاپ می رسد.
پيرزاد به راستی نماد زن بورژوای ايرانی است. او به سنت هايی که پشتوانه آنها از پايين جامعه است می تازد. موضوع رمان ها دغدغه اکثريت جامعه نيست (قبلاً گفته شد الزامی هم نيست باشد). در واقع دغدغه های پيرزاد را به هيچ وجه نمی توان با دغدغه های زن ايرانی معادل گرفت. زنان ايرانی هنوز هم بايد مطالبات خود را از سطح بسيار پايين تری پيگيری کنند مثل هميشه ادبيات ( به عبارت بهتر ادبيات بورژوا) بسيار پيش تر از کل جامعه پرچم مبارزه را برافراشته است. طبقه ی متوسطی که در سالهای اخير شکل گرفته نتوانسته زنان را همپای مردان در شيب اجتماع سوق دهد. «زن» اين طبقه نوعی ساده انگاری ناشی از فقدان اطلاعات ( به عبارت درست تر عدم شناخت مجراهای صحيح دانش ) ساختارهای سنتی جامعه و بيشتر از همه ذهنيت سنتی خود غوطه ور است.
اين زن امکانات دسترسی به دانش را دارد ولی سردرگم از ترکش های انفجار اطلاعات راه خود را گم می کند. می بينيم در جامعه دهه هشتاد تا چه ميزان متافيزيک، عرفان، معلومات شبه خرافی مورد اقبال قشر نسبتاً مرفه جامعه قرار می گيرد.
عليرغم همه ی ژست های روشنفکری پيرزاد، زبان روان ، داستان کامل و خوش ساخت به جرئت می توان گفت که در شرايط امروز جامعه ايران فروش آثار پيرزاد را بايد در مقايسه با فروش کتاب های زرد و رمان های خاله زنکی بررسی کرد.
نگوييم که «عادت می کنيم» فيلم فارسی نيست، اميرارسلان داستان آدم پولدار دکتر مهربان فرشته داستان در جريان يک برخورد ساده سر می رسد و با فرخ لقای خالدار قصه عروسی می کند، به همين سادگی زير ساخت داستان جز اين نيست حال اگر لباسهايی به اسم دغدغه ی زن ايرانی روايت استادانه داستان بی نقص و اين جمله روشنفکرانه «عادت می کنيم» به اين کليت می پوشانيم نبايد خودمان هم گول لباس را بخوريم.
البته که بايد اين داستان ساده و قابل فهم درفش کاويان طبقه متوسط شبه عوامی باشد که دوست دارند افه های روشنفکری بياورند و خود را فراتر از سطحی که هستند تصور کنند. بعد در رويدادهای اجتماعی (وقايعی نظير انتخابات) انگشت اتمام به سوی طبقات فرودست جامعه بگيرند و آنها را عوام و بی سواد خطاب کنند.
در «چراغها را من خاموش می کنم» با روايتی مدرن روبرو هستيم ضرباهنگ کند داستان روايت نرم و مخملی ، پخش شدن دقيق نمادها در لابه لای داستان و فضا سازی استادانه خواننده را بی اختيار مجذوب داستان می کند تا آنجايی که فانتزی بودن داستان و نوستالژيک بودن ذهنيت نويسنده را حس نكند . خواننده نمی فهمد که به اين فضاها، به اين روايت و به اين انديشه هيچ قرابتی ندارد. می توان براحتی به اين رمان ، رمان فارسی جعلی گفت.
زمان _ مکانی که پيرزاد ايجاد کرده به دليل عدم تجربه مشترک با خواننده ايرانی ( به معنی عام) فانتزی و انتزاعی است. پيرزاد با نوعی سوء استفاده از مکان – زمان نابی (که انحصاراً تجربه خودش است) داستان خود را از مجرايی ناشناخته و باالطبع جذاب، و با رنگ و جلای فرهيختگی و برتر بودن به خواننده ايرانی تحميل می کند. اگر روشن تر بيان کنيم پيرزاد يک داستان واقعاً خوب را با فانتزی کاری های خود در حد پنج رمان بزرگ ادبيات ايران بطور کاذب بالا می برد.
قوت روايت پيرزاد زبان کاملاً زنانه داستان هايش است. روح زنانگی در تمام صفحات داستان احساس می شود ( حتی در پشت جلد داستان که در بيوگرافی نويسنده سال تولد او ذکر نمی شود تا به سنت قديمی خانم ها در پنهان کردن سنتشان عمل شود!)
ولی ديد نوستالژيک روايت های سری وار و تکراری و قابل پيش بينی و داستانهايی که از لحاظ موضوع بارها در ادبيات ايران و جهان پرداخته شدند گاهی روايت را تا حد قصه گويی برای کودکان پايين می آورد. شايد در پاره ای از مواقع برای يک منتقد مرد تميز فانتزی کاری های داستان و روايت زبان زنانه از هم دشوار باشد. يا شايد انتظاری که زن طبقه ی متوسط از پيرزاد به عنوان نويسنده قهرمان دارد منطقی نباشد.
بهتر است انتظارمان را از پيرزاد به جای ويرجينا ولف ادبيات ميهنی به جی کی رولينگ ايرانی تنزل دهيم تا واقع بينی را رعايت کرده باشيم.
با همه اين تفاسير اين اعتراف واجب است که فصل جديدی در ادبيات ايرانی با پيرزاد گشوده شده است.
کارهای اول او ( که با نام سه کتاب هم اکنون در بازار موجود است) به اندازه دو رمان بلند بعدی اش غنی است و حتی گاهی حس می شود از بعضی جهات از دو رمان بعدی قويتر است.
فضاهايی که پيرزاد ما را در آن قرار می دهد بوها و صداها احساساتی که با واژه ها منتقل می کند به حق از عهده نويسندگان ديگر بر نمی آيد. پيرزاد با پرداخت هايش از دل يک داستان ساده رمانی تمام عيار بيرون می کشد سليقه ی زنانه و روشی که پيرزاد در زبانش استفاده می کند می تواند درسی برای بسياری از نويسندگان بزرگ معاصر باشد که بيش از پرداخت داستان تسليم موضوع شده اند.
از اين رو بايد گفت او کسی است که چراغ های ادبيات داستانی ما را (حداقل در باب آشتی با مخاطب ) روشن می کند.
آری او چراغها را روشن می کند !

2005-12-14T18:02:00.000Z

گفته بودی عشق را تعریف کن
حال بشنو، گوش خود را قیف کن
«هرچه گویم عشق را شرح و بیان
چون به عشق آیم، خجل باشم از آن»
بعله البته؛ ولی با این وجود
میتوان یک خرده تعریفش نمود
«گرچه تفسیر زبان، روشنگرست
لیک عشق بی زبان، روشنترست»
این درست، امّا چو میآید سؤال
میتوان ور رفت قدری با خیال
میتوان یک خرده هم با طنز و لاغ
گردشی کردن در این بستان و باغ
باغ زیبائی است خیلی باغ عشق
با صفا جائی است خیلی باغ عشق
جویباری هست در باغش روان
آب آن از اشک پاک عاشقان
عشق دستور زبان زندگیست
تک سوال امتحان زندگیست
عشق پروازیست بر اوج جهان
هشت فرسخ آنور هفت آسمان
میروی آن سوی عالم مستقیم
میشوی دور از خدا ده متر و نیم
میپری از بیکران تا بیکران
زیر پایت جمله پیغمبران
ارتفاعی بر فراز دلخوشی است
آن سوی افسردگی و خودکشی است
مثل زنبور است عشق اندر مثل
هست نیشش نیز شیرین چون عسل
عشق یعنی که جمال یار من
یار شیرین خلق و شیرین کار من
***
عشق یعنی استقامت داشتن
در بتون های اوین گل کاشتن!
عشق؛ در سلول مهمان بودن است
بهر آزادی به زندان بودن است
عشق یعنی با دهان بسته، قرص
خوردن شلاق خشم بازپرس
عشق جانی خسته اما سرکش است
پوزخندی بر گروه «آتش» است
عشق یعنی پایداری در وفا
چه گوارائی شدن تا انتها
دولت عشق از تلاطم ها جداست
بی خیال توطئه یا کودتاست
***
عشق یعنی آنچه در بازار نیست
دیر و مسجد را به کارش کار نیست
عشق بیزار است از کل لشوش
شارون و بن لادن و میمون و بوش
***
عشق گاهی کاغذ است و خودنویس
لرزش دست من و شعری سلیس
عشق یعنی جوهر خودکار جان
میتراود تا که بنویسد روان
عشق یعنی درد مردم در سخن
مثل شعر بهبهانی، طنز من!
***
چیستی آغاز و پایان جهان؟
عشق آغازست ، پایان هم همان
چیست میل زندگی در جان ما
نیز واجبتر ز آب و نان ما؟
این همان عشق است، ذات و ژن شده
در هوای آدم، اکسیژن شده
این همان میراث میلیون سال هاست
اولین حس نآندرتال هاست
عشق یعنی شاه بیت یک غزل
شاعرش انسان و تاریخش ازل
***
عشق گاهی هم خصوصی میشود
پر ز عطر دیده بوسی میشود
دست ها با هم تلاقی میکنند
بعد هم اعضای باقی میکنند!
در نفس ها لرزه، در تن ها تکان
تا جرقه برزند آتش به جان.
عشقبازی را هزاران ارزش است
لذت است و نرمش است و ورزش است
گاه مثل ژیمناستیک است عشق
افتخار هر المپیک است عشق
عاشقا دریاب نیروی درون
گر که غافل بودی از آن تاکنون
وزنه برداری بکن گردنفراز
از ابوالفضل و بقیه بی نیاز
کرد سعدی را توانا لفظ عشق
تا بیابد قافیه بهر «دمشق»
(نیست غیر از «عشق»، آن را قافیه
جستجوی بیشتر علافیه)
آدما! عاشق بشو قدرت بگیر
تا کشی قدرتمداران را به زیر
عاشقا خود را نگیری دست کم
تا بگیری از فلک زیر دو خم
مدتی چرخ فلک را کن طواف
پس بسازش مثل ماهیتابه صاف
ماهی هفت آسمان را هم بگیر
سرخ کن با آرد و با پودر سیر
مزرع سبز فلک را کن درو
روز یکشنبه بپز سبزی پلو
(دیدی آخر هرچه رشتم پنبه شد
جمعه هایم ناگهان یکشنبه شد)
همچنین گاو زمینی را بدوش
کهکشان راه شیری را بنوش!
***
میشود با عشق کلی کار کرد
کورش از خواب گران بیدار کرد
کورش آسوده نخواب آب آمده
تا حدود دشت مرغاب آمده
چونکه اسلامی نبود عصر شما
آب باید بست بر قصر شما
من نه پاسارگاد باشد مشکلم
بر رماتیسم تو میلرزد دلم
***
عشق گاهی برتر است از سلطنت
میشود معشوقه هم سنِّ ننه ت!
عشق یعنی در سخن آمادگی
تا بگوئی حرف خود با سادگی
عشق میگوید بگو هرجور هست
بایدت سدّ تکلف را شکست
عشق میگوید که لفّاظی مکن
بهر مردم با لغت بازی مکن
عشق یعنی که بمان از بهر ما
هادی خرسندی بی ادعا!
عشق یعنی که وفاداری کنی
طنز خود بر صحنه هم جاری کنی
دور آمریکا بگردی یک دو ماه
چشم خود را گم کنی در طول راه!
(چشم وقتي روشن از مردم شود
زود پيدا ميشود گر گم شود)
گر نگیری از خلایق فاصله
میشوی واقف به فرق معامله
چون درخت عشق، در این روزگار
هم خزان را خوش بدار و هم بهار
ريشه ات در خاک، پس خاکي بمان
گه به شادي گه به غمناکي بمان
گر بمانی دائماً در برج عاج
میبُرندت در کریسمس مثل کاج!
***
خوب یاران، این هم از تعریف عشق
پایتخت سوریه باشد دمشق!
عین شاگرد کلاس پنج و چار
شرح دادم عشق را مثل بهار
یک کمی بامزه ، یک قدری نو است
پایتخت روسیه هم مسکو است
«قافیه اندیشم و دلدار من»
خنده اش میگیرد از اشعار من
میسپارم پس به صلح و سرخوشی
جملگيِّ دوستان را چکّشی!
عشق باشد یارتان خیلی زیاد
پایتخت ترکمنستان هم خوشبختانه هست عشق آباد!
Hadi khorsandi

2005-11-16T10:50:00.000Z

يادداشتی بر آثار ｫ ميلان کوندرا ｻ
شايد اگر پرده های آهنين همچنان آويزان بودند ｫ ميلان کوندرا ｻ را هم جزء نويسندگان ｫقهرمانｻ محسوب می کرديم. نويسندگانی که بمب های اتمی جنگ سرد عليه اردوی کمونيسم محسوب می شدند. نويسندگانی که بيشتر به خاطر مخالفت با ايدئولوژی کمونيسم مطرح می شدند تا ارزش و غنای واقعی آثارشان.
ولی ｫکوندرا ｻ بی گمان از اين دسته نيست. اگرچه بهار شوم 1968 پراگ (اشغال چک توسط شوروی) در تمامی نوشته های او پيداست ولی دغدغه های کوندرا بسيار فراتر از دغدغه های تاريخی، ميهمی و ايدئولوژيکی است.
در ｫمهمانی خدا حافظیｻ از زبان دکتر اسکوتا بطان می شود ｫسياست کف کثيفی بر سطح است. زندگی واقعی در اعماق جريان داردｻ (مهمانی خدا حافظی – انتشارات گيل 1379) (والس خدا حافظی – انتشارات علمی 1373)
مهمترين مشخصه کوندرا همان کندو کاو اعماق روابط انسانی است. کوندرا به ｫعمق شناسیｻ و نگرش ريشه ای علاقه فوق العاده ای دارد. در اکثر آثارش از جمله ｫ عشق های خنده دارｻｫجهالتｻ و ｫجاودانگیｻ اصلاً بنيه ی اصلی زمان را شرح اين نگاه می يابيم .
آثار کوندرا مملو از آدم هايی است که ارزش هايشان بی ارزش می شود . عشق هايشان پوشالی از آب در می آيد. کوندرا با همان ديد ｫپايه شناسیｻ بنياد عشق را زير و رو می کند مثل جراحی زبردست همه ی اجزايش را تشريح می کند آن وقت ساختگی و مضحک بودن روابط انسانی را به وضوح ثابت می کند.
انسانهای رمان کوندرا با شيوه منحصر به فردی از درون و بيرون روايت می شوند. بسياری از شخصيت ها نه قهرمان و نه ضد قهرمان هستند. اين ويژگی تنها از شيوه چند راوی ( در زمان شوخی) يا شيوه چرخشی روايت ( در والس خداحافظی) يا حضور نويسنده در داستان ( در جاودانگی ) ناشی نمی شود . منشا اين ويژگی فقط و فقط ويژگی ذاتی نويسنده است نه سبک و زبان روايت او!.
ｫ مهمانی خدا حافظی ｻ در واقع همان روايت سن عقل ژان پل سارتر است، اما از جبهه و ديدگاه مخالف! ｫپاکوبｻ (شخصيت محوری داستان) همان معلم فلسفه در اثر سارتر را تداعی می کند. کوندرا در رمانهايش فيلسوفی تمام عيار است. در جاهايی حتی مجاورات بين شخصيتها را به خطابه تبديل می کند. (صرف نظر از ديدگاه هايی که به صورت مقاله وار در جريان داستان هايش وارد می کند)
ｫ کوندرای نمايشنامه نويسｻ تفاوت چندانی با ｫ کوندراي رمان نويس ｻ ندارد. ｫانسان معاصرｻ مايه اصلی افکار اوست. اين سوال که ｫ به کجا می رويم ｻ ( در نمايشنامه ژاک و اربابش) در بيشتر آثار او به بيانی ديگر تکرار می شود. ｫ ژاک و اربابش ｻ برشی از روابط انسانی جوامع معاصر است. انسان هايی که در موفقيت های مشابهی قرار دارند و شبيه هم هستند به گونه ای هوشمندانه توسط کوندرا روايت شده است.
فرويد، نيچه ، و مارکس در رمان های کوندرا به وضوح حضور دارند . شايد علت بی مهری کميته نوبل به ادبيات کوندرا همان استفاده ی او از ايدئولوژی بر ضد ا يدئولوژی است. کوندرا ثابت کرده است پيش از آن که ضد کمونيسم باشد منتقد مدرنيسم و تبديل فرهنگ به سرمايه است و بيش از آنکه انتلکتوئل چپ انديش باشد، مبلغ فرهنگ بورژوا است. اين عدم ارادت کامل به يک جبهه خاص، او را در زمره استثنايی ترين نويسندگان معاصر قرار داده است.
نکته جالب در آثار کوندرا فقدان نگرش طبقاتی به جامعه است در سطور بالا از مارکس به عنوان يکی از حاضرين در آثار کوندرا نام برده شد اين حضوذ در واقع از نوع غيبت است! کوندرا نام مارکس را در بناها و ساختمان ها به کار می برد. گويی می خواهد او را به صورت يک بنای ياد بود تجسم کند!
گويی ميهن کوندرا دهکده ای کوچک است که همه شاد و مرفه در آن زندگی می کرده اند نفرت کوندرا از ايدئولوژی به هيچ وجه دچار خود سانسوری نويسنده نمی شود. کوندرا از هرکس که لازم باشد (حتی مارکس ) انتقام می گيرد.
ｫ انسان فيلسوف ｻ که به برداشت خاص خود از جهان رسيده است. کوندرا را متمايل به مکتب روشنگری می کند. رمان ｫشوخیｻ چه به عنوان گزارشی تاريخی چه به عنوان ستيز با يک مکتب ، اثری معنا گرا و عميق است. آثاری از کوندرا که پس فروپاشی اردوگاه شرق نوشته شده اند ثابت می کنند که کوندرا نويسنده ای سوار بر موج نيست. او اگرچه ممکن است در جايی سر مارکس را زير گيوتين ببرد ولی تسليم بهشت واره ی سرمايه داری غرب هم نمی شود و البته با تفکری ما بين تحسين و نقد و با نگرشی انتزاعی به نقد غرب مدرن می پردازد. او فقط راوی رو حيات حزن انگيز انسان های دربند حکومت جامعه خانواده و ... نيست انسان های او حتی در پشت مرزها و حتی در جايی که زندگی در آنجاست (اشاره به رمان زندگی جای ديگر است از همين نويسنده ) آرام نمی گيرند. در جاودانگی به وضوح کوندرا تنزل انسان انديشمند (Homo Sapiens) را به انسان احساسات زده(Homo Sentimantalis) نکوهش می کند. او به جاهايی احساسات را معادل حماقت قرار می دهد تا دلبستگی خود را به عقلانيت و عقلانيت عصر مدرن پس از انقلاب صنعتی نشان دهد. در ترجيح غرب به شرق و غرب متجدد و عقلانی به غرب رمانتيک (همان مسئله تفاوت روسيه و اروپا ) تمام آمال و آرزوهای کوندرا برای کشور کوچکش (جمهوری چک ) نهفته است.
در نمايشنامه ژاک و اربابش يکسری داستانهای تنيده درهم به گونه ای استادانه رديف شده اند. از زبان يکی از شخصيت ها در پرده ای از نمايشنامه سوال می شود:ｫ آيا چون آن بالا نوشته شده تو آدم رذلی هستی اکنون تو آدم رذلی هستی يا چون تو آدم رذلی هستی آن بالا اينطور نوشته شده است؟ｻ جملاتی از اين دست که بيانگر پرسش های هميشگی انسان است نه تنها در اين نمايشنامه بلکه در رمان های کوندرا هم به تناوب تکرار می شوند.
در شوخی ｫ لود ويک ｻ نتيجه می گيرد (لود يکی از شخصيت هاست ) که تفکر و ضمير ناخود آگاه او آدم می کشد و به اين نتيجه می رسد که انسان در جبر ماهيت وجود خويش قرار دارد.
جهالت اثر نسبتاً متمايز تری است. از لحاظی می توان جهالت را در ادامه کارهايی از دست رمان جاودانگی دانست ولی وجه تمايز اين اثر در مفهومی به نام ｫنوستالژی وطنｻ است که کوندرا از آن به جهالت و ندانستن آنچه واقعاً در جريان است تعبير می کند. کوندرا در زمره نويسندگان مهاجر است او آثاری را علاوه بر زبان مادری به فرانسه هم نوشته است موسيقی و ادبيات غرب همواره کوندرا را مجذوب خود کرده است.
در جهالت با يک اعتراف روبرو هستيم . نمادهايی مثل از بين بردن دفتر خاطرات ، تصاوير کافکا بر روی تی شرت ها ، بازگشت به وطن در قالب سفر تجاری و مهمتر از هم داستان اوليس و بازگشت او به ايتاکا همگی اعترافات کوندرا به رنج ناشی از بازگشتن (همان نوستاثری) است. در اين جا ديگر کوندرا ｫعقلانيتｻ و ｫانسان عصر مدرنسيتمｻ را که اين همه به آن اعتقاد داشت به سخره می گيرد و احساسات را در حد ارزش در می آورد (حالتی که در آثار قبلی خود انزجار خود را از آن اعلام کرده بود) .
او رسماً به عدم تعلق خود به کشور چک معاصر اعتراف می کند. از تصاوير کارگری لذت (؟) می برد. او نياز خود به بازگشت به دنيای قبلی را خيلی راحت اعتراف می کند. اين احساس تعلق و آشنا جويی همان دور زدن عقلانيت و تسليم شدن به احساس است و دور زدن عقلانيت همان تمسخر عقلانيت و عبور از مدرنيسم است.
نکته ای که در اينجا بيان آن ضروری است بحث ｫمخاطب ايرانی ｻ و ميلان کوندرا است. غير قابل چاپ بودن بعضی از قسمت ها با توجه به نظام مميزی کتاب و ضعف فنی مترجمانی که به سراغ کوندرا رفته اند باعث شده است که به گفته برخی منتقدان کوندرای مخاطب ايرانی به کل از برداشت جهانی متفاوت باشد.
بعضی از منتقدين آثار او را در ژانر معناگرا طبقه بندی کرده اند (اگرچه کسی تا به حال به درستی تعريف دقيقی از اين ژانر ارائه نکرده است.) در شرايطی که آثار پائولوکوئيلو و کارلوس کاستاندا را هم معنا گرا تعبير می کنند، نسبت دادن اين ژانر به آثار کوندرا مضحک به نظر می رسد. حتی انتشاراتی که دست روی آثار کوندرا گذاشته اند کلاسهای کاری متفاوتی داشتند که بيانگر آشفتگی اوضاع آثار کوندرا را در ميان مخاطب ايرانی است.
ترجمه های بد مميزهای کوته نظرانه و... اگرچه وجود دارند ولی حتی از تمامی آنچه به دست مخاطب ايرانی می رسد می توان نتيجه گرفت که ميلان کوندرا در زمره ی برترين نويسندگان معاصر جهان قرار دارد

2005-10-22T20:09:00.001Z

در چارچوب همه ی قوانین دوستت دارم!

2005-10-22T20:09:00.000Z

در چارچوب همه ی قوانین دوستت دارم!

2005-10-22T20:00:00.000Z

تو که گناهی نداری
مگر روی قلبم نوشته بودند(( شکستنی است ... با احتیاط حمل شود

2005-10-18T15:23:00.000Z

در چارچوب همه ی قوانین دوستت دارم!
.............................................
خیلی نزدیک
خیلی نزدیک
خیلی نزدیک تر
نزدیک تر
نزدیک تر
نزدیک تر...
گونه ام را به گورت می مالم!
............................................................

یکی گفت:((هدف همان مسیر است.))
بدبخت ما که سال هاست از بیراهه میانبر میزنیم!

2005-10-18T15:14:00.000Z

کیسه کوچک چای
تمام عمر
دلباخته لیوان بود
ولی هر بار حرف دلش را می زد
صدایش
توی آب جوش می سوخت!

کیسه کوچک چای
با یک تکه نخ
رفت ته دل لیوان
حرف دلش را آهسته گفت...
لیوان سرخ شد!

2005-10-15T19:58:00.000Z

choobak

2005-10-15T19:44:00.000Z

((لعان ادبیات ایران!))
بی پیرایه آغاز کنم. حق صادق چوبک در ایران ادا نشده است.
ادبیات ایران در حق فرزندانش با تبعیض نگریسته است. ادبیات داستانی ما آنقدر هدایت زده است که به راحتی از امثال چوبک گذشته است.
رئالیسمی که چوبک از آن استفاده کرده زیاد به مذاق روشنفکران ایرانی خوش نمی آید. روشنفکرانی که سریع از عامه مردم فاصله گرفته اند،ژست هاو فضاهای مرموز هدایت را به ناتورالیسم برهنه و زبان عامیانه ی چوبک ترجیح می دهند.
چوبک پیچیده تر و تلخ تر از آن هم می نویسد که آثارش در میان طبع توده ها راه باز کند . پس در این معلٌق زدن میان خواص وعوام دست و پا می زند و فراموش می شود.
چوبک فرزند زمان خویش است.همچون هدایت از برتری خودش بر((رجٌاله ها)) و ((کلاته ها )) دم نمی زندو جهان را به دو قسمت خود و بیرون از خود تقسیم نمی کند.آنچنان عامیانه و ساده می نویسد که گویی یک فرد عام قهوه خانه ای بیسواد است و آنچنان به سراغ مفاهیم بزرگی می رود که دست معاصرانش را از پشت می بندد . تفاوت سبک کار چوبک و هدایت مانع از مقایسه این دو می شود ولی تاًثیرو تاًثر این دو بر یکدیگر ما را ملزم به مقایسه در بعضی جنبه ها می کند، در ((انتری که لوطی اش مرده بود)) با یک داستان فلسفی محض روبرو هستیم ولی زبان داستان خلاف این موضوع است . چوبک در مورد حقیقت نمی نویسد بلکه خود حقیقت را عریان و تلخ بیان می کند . در اینجا دیگر با مالیخولیای هدایت یا رمانتیک کاری های علوی روبرو نیستیم،وقایع به گوشت و پوست ما منتقل می شود.
واقعاً تا به حال چند بار از سنگ صبور به عنوان رمانی قابل بحث در ادبیات ایران نام برده شده است ؟ چرا تلخی ها و حقایق اکثریت جامعه برای منتقدان این گونه نا خوشایند است که حتی آنها را بر نمی تابند ؟ موضوع این مقاله هدایت یا علوی نیست… موضوع اینست که چرا مدٌاحان هدایت این قدر نسبت به چوبک بی تفاوتند؟
شاید افکار منسوب به چپ او در گذشته مانع از پیش کشیدن بحثش می شود. ولی چه باید کرد که مثلاً هم فکرانش هم دست رد به سینه ی او می زنند!
انور خامنه ای نقل می کند وقتی خلیل ملکی و دیگران ماهنامه (( اندیشه نو )) را منتشر می کنند، چوبک داستان (( قفس)) را( که یک تلمیح قوی به جامعه یا حتی قابل تعمیم به برخورد انسان و مرگ است) برای چاپ به آنها می دهد. ولی چاپ آن در هیئت تحریریه منتفی می شود چون اثری بدبینانه و واقع گراست . ایدئولوژی سوسیالیسم با افکار بدبینانه ای که انسان را در برابر مرگ پوچ می داند سازگاری ندارد!
و باید تحسین کرد((حقیقتی )) را که در قالب هیچ ایدئولوژی در نمی آید و اَنگ نمی خورد. چوبک از هدایت راستگوتراست . برداشت خود را از جهان نمی نویسد،سعی می کند جهان را آنگونه که هست شرح دهد . خواننده را در تاریکی برای مکاشفه رها نمی کند . خواننده را بیرون می آورد،می دواند و به نفس نفس می آندازد. آنقدر که خواننده خسته می شود . از حقیقت عریان زده می شود و رنج می کشد . عکسی از چوبک باقی مانده که اورا با یک دوربین عکاسی نشان می دهد،ارتباط ساده ای است! چوبک به عکاسی علاقه زیادی داشت . او در واقع عکاس بود! داستان هایش هم بیشتر عکس هستند . امیل زولایی حقیقی و دندان شکن! یک عکس را نمی توان انکار کرد . می توان گفت((باید جور دیگری باشد)) یا (( کاش این طور نبود )) ولی نمی شود گفت که نیست! عکس مکث حقیقت است برای فهم شدن، برای دیده شدن!
چوبک می توانست خوانندگان زیادی پیدا کند . زبان محاوره و اصطلاحات کوچه بازاریش او را از منٌورالفکرهای برج عاج نشین یا اندیشمندتن درون خود خزیده (تعارف نمی کنم منظورم دقیقاً هدایت است) متمایز می ساخت و او را مردمی و قابل درک می کرد . ولی انگ ها و ایدئولوژی ها بلیط چوبک را در زمانه اش سوزاند و حال باید از فاصله ای دور با زبانی بیگانه و برداشتی جدید،آثار او را دوباره خوانی کرد.
مقایسه ((انتر)) چوبک و((سگ ولگرد)) هدایت تفاوت های باریک فکری این دو نویسنده را آشکار می کند.((انتر)) چوبک علیرغم قلسفی بودن،خواند نی تر و روان تر است. از درون نویسنده خارج شده و همرنگ جهان واقعی شده است، ولی ((سگ ولگرد)) هدایت هنوز ((درون)) نویسنده پرسه می زند . هدایت عدم تعامل افکارش را با جهان پیرامون برون فکنی کرده،قضاوت ها و برداشت های او بیش از آنکه تصویر جهان باشد انعکاس تصادم ناگوار اندیشه های خاص او با جهان پیرامون است .
زبان چوبک هم چابک تر و روان تر است . مدام مثل هدایت در دست انداز نمی افتاد و صریح و با واژه های ساده آنچه لازم است را می گوید.
داستان (( بعدازظهرآخرپاییز)) را کارگران چاپخانه هنگام چاپ می خواندند(خود چوبک آنها را بزرگترین مشوقان خود می داند!) این امر نشانه ارتباط داستان با مخاطب عام است . (امری که روشنفکران ما در یک عقده ی دیردین به آن نام عوام زدگی نهاده اند!)
بعد از چاپ،هدایت تحت تأثیر مستقیم این داستان و شیوه ی آن ((فردا)) را مینویسد که اثری ضعیف است و با کار چوبک قابل قیاس نیست .
می بینیم اینجا هدایت خود را لو می دهد . از پشت عینک گرد و ژست های همیشگی اش بیرون می آید . او می خواهد و نمی تواند مثل چوبک بنویسد!
پس به درون خویش بر می گردد و به سراغ دردهایی می رود که مثل خوره آدم را از ((درون)) می خورد . عکاسی کار ساده ای نیست،هنر است،نشان دادن ((آنچه که هست)) از دشوارترین کارهاست. مشکل اینجاست که این حقیقت را همه ببینند و بفهمند!
این بوشهری معرکه گیر، گاه چنان در جلد کفتربازی می رود و می نویسد.گاه چنان چون نقال ها معرکه گیر می گیرد که یقین می کنی سالها در این کاره دستی داشته است .
او شعبده بازومعرکه گیر و لوطی و اسب وانتر و کفترباز را از درون هرکدام فریاد می زند . در داستان بسیار کوتاه ((عدل)) روایتی مدرن با به کارگیری زبان اختصاصی شخصیت ها ارائه می کند . چوبک از خشونت و بی رحمی جامعه و تجلی آن در تک تک افراد جامعه بی پرده سخن می گوید . او به معنی واقعی متعهد است و دیدی مردم شناسانه نسبت به جامعه دارد . او از مردم دور نیست.خود مردم است و تجلی شعور جمعی،فرهیخته ای است که وضع توده ها را منعکس می کند.
چوبک خیلی از داستان هایش را خوب تمام نمی کند. بعضی از آنها در آخر وا می روند. بعضی ها واقعاٌ ناشیانه و شتاب زده تمام می شوند. عموم داستان های او در همان روایت اولیٌه باقی می مانند درست مثل عکس! معلوم نیست بعد از گرفتن عکس چه روی میدهد؟ مهم نیست،مهم همان لحظه است .
چوبک در مورد کارهایش گفته است:((به ظاهر کارهای من نگاه نکنید،این کارها باید با حوصله و با توجه به زمانی که نوشته شده اند،خواند)). چوبک زود کنار گذاشته شد . او تازه تیر ماه 1377تسلیم مرگ شد ولی چوبک نویسنده، سالها پیش مرده بود و سایه فراموش شده اش نفس می کشید . ما بی تفاوت و فراموش کار ارج او را به زمانه دیگری حواله کردیم .
دور،دور کنکاش خویشتن از درون است و عرصه، عرصه ی هدایت، ولی روزی باید ادبیات حق چوبک را ادا کند . مجبور است ادا کند .

نه نه من نمرده ام
وهیچ کس نمرده است ... آدمی مرگ را کشته است !

لعان: لعان یعنی فرزندی که پدردرحلال زادگی او شک کند . لعان نامی بود که چوبک در ابتدا به جای((سنگ صبور)) انتخاب کرده بود . اشاره به شخصیت کودک در داستان سنگ صبور که در اثر عقیده ای خرافی و سعایت دیگران لعان پدرش می شود !
نگارنده در تمثیلی برای چوبک((لعان ادبیات ایران)) را به کار می برد که به خاطر قضاوت نادرست عدالت در مورد ارزش کارهای او اعمال نشده است.

تیر ماه 1384
علی مرسلی ali.morsali@gmail.com

2005-10-14T21:35:00.000Z

http://tinypic.com/ek49it.jpg

2005-10-14T20:59:00.000Z

خواندنی و نخواندنی
در بخش کتاب روزنامه شرق نوشته ای کوتاه اما خواندنی و آگاهی آور از دکتر مسعود يزدی خواندم درباره ماکس شلر، آن جا که «نفرت» يا «بيزارى» طبقات فرودست را مطرح كرده است. اول اين نوشته را بخوانيد:

نازيسم در واقع يك نوع شورش كور عليه كاپيتاليسم است و در حقيقت خود اين كاپيتاليسم است كه اين شورش كور را موجب مى شود. «بيزارى» در اينجا داراى بعدى خاص است. ابعادى از پروتستانيسم و رياضت كشی طبقه متوسط پايين در آن خود را نشان مى دهد. اين رياضت كشی در مقابل خوش باشی طبقه متوسط بالا ديده مى شود. طبقه متوسط بالا خود را در جهان آسوده مى يابد، حال آن كه طبقه متوسط پايين از هر نظر دچار «نفرت» است. نكته مهم در اينجا اين است كه نوعى ساديسم و مازوخيسم در طبقه متوسط پايين ديده مى شود و ماكس شلر از اولين مفسران آن است. در اينجا البته بعد ساديسم اهميت بيشترى دارد و در اين جا است كه «ويرانگرى» طبقه متوسط پايين خود را نشان مى دهد. نازيسم از سوى ديگر با ابعاد تن «مواجه» است. تن در اينجا بيشتر يك شىء است كه تحت تاثير جهان سادو- مازوخيسم است. اما به نظر مى رسد كه توده ها بيشتر تحت تاثير نوعى از مازوخيسم قرار دارند. در اين مازوخيسم است كه جهان «بيزارى» خود را نشان مى دهد. در «بيزارى» هر دو بعد ساديسم و مازوخيسم خود را عرضه مى كنند. در اينجا نفرت درونى شده است و اين نفرت درونى است كه سازنده ابعاد ساديسم است. در اين بعد از سادو- مازوخيسم است كه «عشق» ابعاد اوليه خود را از دست داده است و نفرت تبديل به يك بعد اصلى در زندگى شده است. عشق نيز به نوبه خود در اينجا تبديل به سادو-مازوخيسم گشته و ابعاد توتاليتر به خود مى گيرد. ابعاد عشق در سادو- مازوخيسم جهان را لزوماً تبديل به پديده اى توتاليتر مى كند. در اين رابطه عشق با طبيعت، طبيعت نيز به صورت بخشى از سازمان توتاليتر درآمده است. نفرت و كينه ورزى نسبت به طبيعت از سازندگان ابعاد سادو - مازوخيسم به طبيعت به حساب مى آيد. در اينجا است كه «بيزارى» بخشى از طبيعت مى شود. "

نوشته ای چنين که آگاهی رسان است وقتی در مقابل نوشته هائی قرار می گيرد که آئينه ناآگاهی نويسنده است و يا از تعصبی کور حکايت می کند که دنيا، علم و تاريخ را به نفع خود مصادره می کند، آدمی را به تامل می رساند. از آن جمله است ستون طنز ديروز کيهان که در آن نوشته شده بود که چين سالگرد کمونيزم را جشن گرفته است. و طنزنويس بی خبر کيهان افاضه کرده است که مگر کمونيزم با فروپاشی اتحاد جماهير شوروی تمام نشد پس چه می گويند اين چينی ها. طنزپرداز کيهان آن قدر برداشت خود را از ماجرائی که هزار عاقل در سراسر جهان به بحث درباره آن مشغولند جدی گرفته است که خوشمزگی کرده و جوکی هم به بدرقه کشف خود فرستاده و البته در انتهايش توضيح داده که اين تعرض به خاطر رای چين در جريان تصويب قطعنامه عليه ايران در هيات رييسه آژانس بين المللی انرژی اتمی است. به زبان ديگر اگر نماينده چين در قطعنامه رای عليه ايران نمی داد امروز اشکالی نداشت که سالگرد کمونيزم چينی جشن گرفته شود، حتی می شد اين جشن را تبريک هم گفت.

بار ديگری هم نوشته ام که در نوجوانی ميرزا تقی خان [بعدا اميرکبير] وی محرر قائم مقام بزرگ بود که در پيری بينائی خود را از دست داده و نوشتن نمی توانست. تقی فرزند کربائی قربان با آن هوش و استعداد خدادادی و موجب حسرت خانواده قائم مقام بود، از آشپزخانه خانواده قائم مقام خود را به آن جا رسانده که محرر معتمد وی شده بود. مهردان و کاغذ در دست او بود. قائم مقام بزرگ می گفت و او می نوشت و مهر می کرد و می داد تا اجرا شود. شب ها گاه کار چنان طول می کشيد که تا پگاه ادامه می يافت. پيرمرد می رفت و می خوابيد اما تقی تازه بايد درس و مشق حاضر می کرد. سخت بود. در اين حال ديگر آداب بر نمی داشت. چنان مودب و دو زانو لابد نمی نشست که بايد، آن هم نيمه های شب. روزی قائم مقام بزرگ بانگ برداشت که " مودب بنشينند و بر نابينائی ما سرمايه ننهند"

حالا حکايت ماست که بايد بر اينان بگوئيم تا کی می خواهند بر نابينائی ما سرمايه بنهند.

masood behnood

Untitled

2005-09-07T02:41:00.001Z

ان اف کندی بدون شک يکی از مشهورترين روسای جمهور آمريکاست. عوامل زيادی به شکل گرفتن اين شهرت کمک کرده اند که شايد مهمترين آنها ترور او در سال 1963 بود که همچنان در هاله ای از ابهام است و هنوز اسناد تازه ای از اين اتفاق به دست می آيد.اما به جز آن، عوامل ديگری در شکل گيری شهرت جان اف کندی نقش داشته اند. او جوانترين کسی بود که تا آن زمان به رياست جمهوری ايالات متحده برگزيده می شد و نخستين رئيس جمهور اين کشور بود که مذهب کاتوليک داشت. همچنين شايعاتی در خصوص ارتباط پنهان او با مريلين مونرو ستاره سينما و نقش او در سياست خارجی آمريکا در مقابل کشورهای کمونيستی از جمله عواملی بود که به اشتهار او می افزود.جوانی و خوش پوشی رئيس جمهور کندی او و همسر زيبايش، ژاکلين را به يکی از سوژه های مهم خبرنگاران و عکاسان تبديل کرد.مرگ ناگهانی او و رسيدگی به پرونده قتلش و ازدواج ژاکلين با اوناسيس، ميليونر يونانی پس از مرگ کندی، نام او و همسرش را حتی پس از مرگش برای سالها در اخبار نگه داشت و عکسهايی از او که در زمان حياتش هيچگاه منتشر نشدند پس از مرگش مرتب در نشريات مختلف چاپ می شدند.جان فيتز جرالد کندی در سال 1917 از پدر و مادری ايرلندی در نيويورک به دنيا آمد. او در سال 1946 به عنوان مسئول حزب دموکرات بوستون برگزيده شد و در سال 1953 به عنوان سناتور وارد سنای آمريکا شد. کندی در سال 1957 به جايزه ادبی پوليتزر دست يافت و در سال 1960 در سن 43 سالگی در رقابتی فشرده با ريچارد نيکسون به رياست جمهوری آمريکا انتخاب شد. او در سال 22 نوامبر 1963 در شهر دالاس در ايالت تگزاس توسط لی هاروی اسوالد به قتل رسيد.

Untitled

2005-09-07T02:41:00.000Z

ان اف کندی بدون شک يکی از مشهورترين روسای جمهور آمريکاست. عوامل زيادی به شکل گرفتن اين شهرت کمک کرده اند که شايد مهمترين آنها ترور او در سال 1963 بود که همچنان در هاله ای از ابهام است و هنوز اسناد تازه ای از اين اتفاق به دست می آيد.اما به جز آن، عوامل ديگری در شکل گيری شهرت جان اف کندی نقش داشته اند. او جوانترين کسی بود که تا آن زمان به رياست جمهوری ايالات متحده برگزيده می شد و نخستين رئيس جمهور اين کشور بود که مذهب کاتوليک داشت. همچنين شايعاتی در خصوص ارتباط پنهان او با مريلين مونرو ستاره سينما و نقش او در سياست خارجی آمريکا در مقابل کشورهای کمونيستی از جمله عواملی بود که به اشتهار او می افزود.جوانی و خوش پوشی رئيس جمهور کندی او و همسر زيبايش، ژاکلين را به يکی از سوژه های مهم خبرنگاران و عکاسان تبديل کرد.مرگ ناگهانی او و رسيدگی به پرونده قتلش و ازدواج ژاکلين با اوناسيس، ميليونر يونانی پس از مرگ کندی، نام او و همسرش را حتی پس از مرگش برای سالها در اخبار نگه داشت و عکسهايی از او که در زمان حياتش هيچگاه منتشر نشدند پس از مرگش مرتب در نشريات مختلف چاپ می شدند.جان فيتز جرالد کندی در سال 1917 از پدر و مادری ايرلندی در نيويورک به دنيا آمد. او در سال 1946 به عنوان مسئول حزب دموکرات بوستون برگزيده شد و در سال 1953 به عنوان سناتور وارد سنای آمريکا شد. کندی در سال 1957 به جايزه ادبی پوليتزر دست يافت و در سال 1960 در سن 43 سالگی در رقابتی فشرده با ريچارد نيکسون به رياست جمهوری آمريکا انتخاب شد. او در سال 22 نوامبر 1963 در شهر دالاس در ايالت تگزاس توسط لی هاروی اسوالد به قتل رسيد.

Nothing important

2005-06-08T18:42:00.000Z

I cant continue .Examinations started!

2005-04-14T08:08:00.000Z

I cant stand.life isnt what you can deal with it.beleive!

Mehrgan! join PLS!

2005-04-10T16:22:00.000Z

Bachehaye mehrgan dar hale Enteshar ast!
Be zoodi!dar arze yek mah!
Ba ma bashid!

Same

2005-04-10T16:11:00.000Z

Orkut

I agreed with Susan santak
Literature is not a jock. It is reality. It is what carry Human’s knolwedg.
Have you ever think why google has mede Orkut?
There are’nt many advertisement in orkut
Why Orkut exist?
It is only for Knowledge. knowing what people like.
May be google soil these information to Firms and companies!
Now google know what kind of people Like what kind of books .where they live .even their privacy. their marriage statue. Their Likes and ambitions!
اگر عضو اورکات یا قزاق نیستید ومی خواهید عضو شوید میل خود را به من میل بزنید

posted by I am God here! @ 5:38 AM 0 comments

Join!!!

2005-04-09T15:17:00.000Z

Join Bachehaye_mehrgan to help childeren ,it is a NGO!
Bachehaye_mehrgan@yahoo.com
Bachehaye_mehrgan.persianblog.com

haman

2005-04-08T17:30:00.000Z

عجیبا آتش خشمش مرا در بر نمی گیرد.......................................گلستان میشود لکن عذاری بر نمی گیرد

نه فریادش به فرجامی نه فرهادش کند خامی.................................هوای عشق شیرینی دگربرسرنمی گیرد

اگر خاکستر او می ریخت بر ما از سر مسجد..........................چنان شرمش شده واعظ دگرسربر نمی گیرد

تو ای پیغمبری کرده هزاران قوم عاشق را...............................عجب اعجاز چشمانت مرا دیگر نمی گیرد

توازخمرشراب ناب بدمستی کنی اما...................................نه از ساقی نه از مستان کسی ساغر نمی گیرد

شبی تکفیر مهر توتمام شهرکافر کرد.......................................همین شد واعظی دیگر سر منبر نمی گیرد

سحر در مشرق زلفش ازآن امواج شب نالان...............................نمی داند شه مهرش دگر خاور نمی گیرد

زبانش گنگ و خاموش و سبارا حلقه بر گوش است......................سلیمانی که افسونش در انگشتر نمی گیرد

عتاب زهرچشم تو به جان نوشم چه کارآید...............................ازآن سدی که دیوارش ره بربر نمی گیرد؟!

هزارپیرفروردین به عیش و نوش پندش داد............................نصیحت محترم دارد به گوش کر نمی گیرد!

مرا از آب حیوانت به جز پیری چه شد حاصل................عجب خضری که اعجازش به برگ تر نمی گیرد!

اگرایمن شدی مرسل ز چشمانت, کنون بنگر

ز تیرآه خود نالد , چرا آخر نمی گیرد!؟

posted by I am God here! @ 7:54 AM 0 commen

1384/1/17

2005-04-07T16:07:00.000Z

کیک شهر!

یک نفر...تیله ی خورشید را قل داد ورفت. صبح شد.شهر از یک خواب پر کابوس و بیم ..ا صدای خرخرش بیدار شد...شهر کیکی خامه ایست! خانه ها در شامگاهان مثل شمع ..کیک را روشن کنند.شب که می آید همه در خواب ناز انتظار-انتظار زا دروز شهر با فوتی ز شرق!
تیله خورشید می آید ز شرق...می کند فوتی به شهر...بعد ورد کهنه ای!...بعد صبح!
صبح نامش روشنیست...صبح اسمش روشن است- زاده ی یک شام تار.. زاده ی اهریمن است!
کودکان دور کیک...چشمشان از انعکاس شمع ها نورانی است.کامشان در حسرت یک تکه ی کوچک ز کیک...قلبشان بااین خیال –می تپد با درد و آه...دشت های پاک از گرمای شهر-سردو تار- در تمنای پگاه!

ازنگاه کودکان دور کیک---سنگ وسر بیگانه نیست...در هجوم سنگ هاومشت ها ...سقف یک کاشانه نیست.
روز چون تولدی... شهر کیک پر ز شمع!
بسته های کودکان خسته حال— پیچ خورده در کفن... هد یه ی تولدند...دور کیک شهر روی دیس دشت!
بسته ها اگر چه کوچکند—آرزو..امید را..آتیه...اشک... غم غصه را—توی قلب کوچکی فشرده اند
بسته های کودکی...مقصدی نمی رسند.پست شهر – سال هاست بسته است.
پستچی ... سال هاست مرده است!

بسته های کودکی به زیر خاک...انتظار می کشند...
تا شکستن طلسم شوم شهر!
علی مرسلی آبان1383

Mafiaye bahar

2005-04-01T09:51:00.000Z

بهار/spring
مافیای بهار
چه هفت چیز هفت سین . چه ماهی گلی که جیغ میکشد درون تنگ.چه تخم مرغ هفت رنگ و آ ینه.
. چه چشم تو که هر سه تیک ساعت کنارتنگ می پرد به عمق چاه چشم من
همه به شک فرو روند...به مافیای نوبهار.به آسمان و ابروبادو بلبل و شکوفه ها که همصدا سرود کر کننده ی بهاررا به گوش خسته ی بانگ میزنند
به چلچله...که میرودوناگهان به موعد تبانی زمین وابروآسمان هوای خانه میکند.....................عجب یقین شکستنیست!
نگاه تو گواه شد بهارباورت مشد.صدای شاعری که حکم دادباور بهار.
نمی دمدززیرخاک.نمیرسد به زیرخاک.به گوش مرده های بی خیال شهر.
بهار سالخورده منگ می رسد.به هفت سین به هفت رنگ تخم مرغ.به ماهی غریق تنگ وتنگ غرق آینه.به تو نگاه می کند.
وشک کنان به خویشتن تلنگری به کره چموش سال می زند...
برواگرچه مقصدت دیار شک...
نگاه خوش خیال تو در انتظارکاروان ذلیل مصر ظلمت است.
و پیرهن. گلی به خون پارسال گواه مرگ می شود
گواه مرگ خاطره.به دست مافیای قاتل بهار!
وپیرمردنوبهار.(نه دختر بنفشه پوش قصه ها) به شک خود.یقین محض
می کند!.
نه هفت چیز هفت سین.نه هفت رنگ روزگار.نه سینمای آینهوپخش فیلم ماهی غریق تنگ.نه این بهار. نه آن بهار.حریف من نمی شوند...
حنای رنگ رفته شان.فقط به روی تخم مرغ و ماهی و شکوفه ها.فقط به روی تخم مرغ و آینه بدل به رنگ می شود
مرا نه رنگ میزند.مرا نه شور می دهد.مرا نه گول میزند...

اسفند 1383

posted by I am God here! @ 7:46

Out of Topic!

2005-03-30T16:52:00.000Z

The IUCN Red List Categories and Criteria are intended to be an easily and widely understood system for classifying species at high risk of global extinction. The general aim of the system is to provide an explicit, objective framework for the classification of the broadest range of species according to their extinction risk. However, while the Red List may focus attention on those taxa at the highest risk, it is not the sole means of setting priorities for conservation measures for their protection.

Extensive consultation and testing in the development of the system strongly suggest that it is robust across most organisms. However, it should be noted that although the system places species into the threatened categories with a high degree of consistency, the criteria do not take into account the life histories of every species. Hence, in certain individual cases, the risk of extinction may be under- or over-estimated.

2. Before 1994 the more subjective threatened species categories used in IUCN Red Data Books and Red Lists had been in place, with some modification, for almost 30 years. Although the need to revise the categories had long been recognized (Fitter and Fitter 1987), the current phase of development only began in 1989 following a request from the IUCN Species Survival Commission (SSC) Steering Committee to develop a more objective approach. The IUCN Council adopted the new Red List system in 1994.

The IUCN Red List Categories and Criteria have several specific aims:

to provide a system that can be applied consistently by different people;
to improve objectivity by providing users with clear guidance on how to evaluate different factors which affect the risk of extinction;
to provide a system which will facilitate comparisons across widely different taxa;
to give people using threatened species lists a better understanding of how individual species were classified.
3. Since their adoption by IUCN Council in 1994, the IUCN Red List Categories have become widely recognized internationally, and they are now used in a range of publications and listings produced by IUCN, as well as by numerous governmental and non-governmental organizations. Such broad and extensive use revealed the need for a number of improvements, and SSC was mandated by the 1996 World Conservation Congress (WCC Res. 1.4) to conduct a review of the system (IUCN 1996). This document presents the revisions accepted by the IUCN Council.
The proposals presented in this document result from a continuing process of drafting, consultation and validation. The production of a large number of draft proposals has led to some confusion, especially as each draft has been used for classifying some set of species for conservation purposes. To clarify matters, and to open the way for modifications as and when they become necessary, a system for version numbering has been adopted as follows:

Version 1.0: Mace and Lande (1991)

The first paper discussing a new basis for the categories, and presenting numerical criteria especially
relevant for large vertebrates.

Version 2.0: Mace et al. (1992)

A major revision of Version 1.0, including numerical criteria appropriate to all organisms and introducing
the non-threatened categories.

Version 2.1: IUCN (1993)

Following an extensive consultation process within SSC, a number of changes were made to the details of
the criteria, and fuller explanation of basic principles was included. A more explicit structure clarified
the significance of the non-threatened categories.

Version 2.2: Mace and Stuart (1994)

Following further comments received and additional validation exercises, some minor changes
to the criteria were made. In addition, the Susceptible category present in Versions 2.0 and
2.1 was subsumed into the Vulnerable category. A precautionary application of the system
was emphasised.

Version 2.3: IUCN (1994)

IUCN Council adopted this version, which incorporated changes as a result of comments from IUCN
members, in December 1994. The initial version of this document was published without the necessary
bibliographic details,such as date of publication and ISBN number, but these were included in the
subsequent reprints in 1998 and 1999. This version was used for the 1996 IUCN Red List of Threatened
Animals (Baillie and Groombridge 1996), The World List of Threatened Trees (Oldfield et al 1998) and
the 2000 IUCN Red List of Threatened Species (Hilton-Taylor 2000).

Version 3.0: IUCN/SSC Criteria Review Working Group (1999)

Following comments received, a series of workshops were convened to look at the IUCN Red List Criteria
following which, changes were proposed affecting the criteria, the definitions of some key terms and
the handling of uncertainty.

Version 3.1: IUCN (2001)

The IUCN Council adopted this latest version, which incorporated changes as a result of comments from
the IUCN and SSC memberships and from a final meeting of the Criteria Review Working Group, in
February 2000.
All new assessments from January 2001 should use the latest adopted version and cite the year of publication and version number.

4. In the rest of this document, the proposed system is outlined in several sections. Section II, the Preamble, presents basic information about the context and structure of the system, and the procedures that are to be followed in applying the criteria to species. Section III provides definitions of key terms used. Section IV presents the categories, while Section V details the quantitative criteria used for classification within the threatened categories. Annex I provides guidance on how to deal with uncertainty when applying the criteria; Annex II suggests a standard format for citing the Red List Categories and Criteria; and Annex III outlines the documentation requirements for taxa to be included on IUCN's global Red Lists. It is important for the effective functioning of the system that all sections are read and understood to ensure that the definitions and rules are followed. (Note: Annexes I, II and III will be updated on a regular basis.)

II. PREAMBLE

The information in this section is intended to direct and facilitate the use and interpretation of the categories (Critically Endangered, Endangered, etc.), criteria (A to E), and subcriteria (1, 2, etc.; a, b, etc.; i, ii, etc.).

1. Taxonomic level and scope of the categorization process
The criteria can be applied to any taxonomic unit at or below the species level. In the following information, definitions and criteria the term 'taxon' is used for convenience, and may represent species or lower taxonomic levels, including forms that are not yet formally described. There is sufficient range among the different criteria to enable the appropriate listing of taxa from the complete taxonomic spectrum, with the exception of micro-organisms. The criteria may also be applied within any specified geographical or political area, although in such cases special notice should be taken of point 14. In presenting the results of applying the criteria, the taxonomic unit and area under consideration should be specified in accordance with the documentation guidelines (see Annex 3). The categorization process should only be applied to wild populations inside their natural range, and to populations resulting from benign introductions. The latter are defined in the IUCN Guidelines for Re-introductions (IUCN 1998) as '...an attempt to establish a species, for the purpose of conservation, outside its recorded distribution, but within an appropriate habitat and eco-geographical area. This is a feasible conservation tool only when there is no remaining area left within a species' historic range'.

2. Nature of the categories
Extinction is a chance process. Thus, a listing in a higher extinction risk category implies a higher expectation of extinction, and over the time-frames specified more taxa listed in a higher category are expected to go extinct than those in a lower one (without effective conservation action). However, the persistence of some taxa in high-risk categories does not necessarily mean their initial assessment was inaccurate.

All taxa listed as Critically Endangered qualify for Vulnerable and Endangered, and all listed as Endangered qualify for Vulnerable. Together these categories are described as 'threatened'. The threatened categories form a part of the overall scheme. It will be possible to place all taxa into one of the categories

Why here???

2005-03-29T16:01:00.001Z

تازه که شروع کرده بودیم گمان‌مان این بود که گوهرمراد، نمایشنامه‌نویس برجسته‌ای است که آثار در خور توجه و قابل تاملی نوشته. بعد هم که رفتیم داستان بخوانیم وقتی به غلامحسین‌ساعدی رسیدیم که دیگر داشتیم یاد می گرفتیم او همان گوهرمراد است و گویی ساعدی زیرکانه نام گوهرمراد را برای نمایش‌نامه‌هایش برگزیده بود و نام خود را زیر داستان‌ها و تک‌نگاری‌هایش می‌گذاشت.کسی می‌داند چرا؟
یکی جایی می‌گفت این روزها خیلی سعی می‌کنند از گوهرمراد ِ نمایشنامه‌نویس، داستان‌نویس بسازند! که دراین مُلک گویی هرگز جا نیافتاده که یک نمایشنامه‌نویس، داستان‌نویس خوبی هم می‌توانسته باشد چنان‌که مردم‌شناس چیره‌دست و چنان‌که دراین ویژه‌نامه خواهید دید، شاعری پراحساس.
گفته‌اند بارها؛ پیش از این‌که "صدسال‌تنهاییِ" گابریل‌گارسیامارکز و مجموعه‌آثارِ موسوم به رئالیسم جادویی ِ نویسندگان آمریکای لاتین در ایران ترجمه و منتشر بشود و حتی قبل‌تر از آن‌‌که صدسال‌تنهایی نوشته شود، ساعدی با نوشتن آثاری چون "عزاداران‌بَیَل" ، "ترس‌ولرز" و "واهمه‌های‌بی‌نام‌ونشان" به رئالیسم جادویی رسیده‌بود.اما ما صبر کردیم تا چند سالی پس از خواندن صدسال‌تنهایی و کشف مارکزنامی، ساعدی را کشف کنیم و به سراغ آثارش برویم. و ما همیشه استاد تاخیر بوده‌ایم که اصلا چرا مارکز!؟ ساعدی چرا!؟ ما این موضوع را باید در سال‌ها قبل و در ادبیات کهن‌مان می‌جوییدیم در آثاری چون تذکره‌الاولیاء و مثنوی وعجایب‌المخلوقات ...
گذشته از این مقدمه که لازم بود در این ویژه‌نامه قصد ما نبوده که اولی را ثابت کنیم که حالا چرا ساعدیِ نمایش‌نامه‌نویس را داستان‌نویس معرفی می‌کنند یا برعکس یا اول او به شیوه رئالیسم جادویی نوشته یا مارکز یا فریدالدین‌عطار‌نیشابوری... این مجموعه، جنبه‌های مختلفی از فعالیت‌های ساعدی را در نظر گرفته‌است. و البته مطمئن هستیم که نتیجه این نخواهد بود که‌ ساعدی داستان‌نویس بود یا نمایشنامه‌نویس بود یا شاعر. مردمشناس بود یا فیلم‌نامه نویس. دکتر روان‌شناس بود؟ یا این‌که ...
این خاطره را از ساعدی به زبان خودش بخوانید:
یک شب آمدند در را زدند. خیلی راحت و من پا شدم و گفتند که یک مریض بدحال این‌جا هست. بدو بدو رفتم بالا سر یک مریض. بعد معلوم شد که نه؛ این زائوست. وسط تابستان بود، فراوان چراغ گذاشته بودند و اتاق گرم و همه پیرزن و این‌ها در حال گریه. خلاصه من این‌ها را به زور از اتاق بیرون کردم چون اصلا هوا نداشت یک اتاق درب و داغان. بعد رفتم بالای سر این و دیدم این زائوست منتهی بچه به دنیا آمده و من به زور شلوار او را کندم. یک خانواده فقیر بدبخت و فلک زده‌ای بودند، بعد دیدم کله بچه بیرون است گرفتم و کشیدم بیرون. بچه مرده بود و دور گردنش بند ناف پیچیده بود. من برق‌آسا گفتم یک کمی آب داغ به من بدهید. دست‌هایم را شستم و بعد بند ناف را بستم و نعش بچه را انداختم آن‌ور و شروع کردم به تنفس مصنوعی و رسیدگی به مادر. مادر حالش جا آمد و بعد دیدم که این جفت بچه کنده نمی شود، دکوله نمی شود. گفتم به هر حال باید بکنم. یک مانوری است که با دست می دهیم از توی رحمی می‌کنیم. این طوری کردم و انداختم دور. گفتم بدوم و بروم دوا و درمان بیاورم. هم‌ین طوری که داشتم می‌رفتم دیدم این نعش بچه اینجاست. همه مردم هم پشت پنجره ایستاده اند و ما را همین‌طور تماشا می‌کنند. این بچه را دوباره برداشتم و بند ناف را از گردنش باز کردم و شروع به ‌زدن این بچه کردم. یک دفعه جیغ زد و من در عمرم برای بار اول شادی را حس کردم. این‌که شروع به گریه کرد، من وقتی به طرف مطبم می‌دویدم آن‌چنان از شادی اشک به پهنای صورتم می‌ریختم و احساس‌خلاقیت را برای اولین‌بار و برای بار آخر فکر می‌کنم آن موقع کردم.

در چندماهی که از تولد قابیل می‌گذرد، با بَرز و پست‌های زیادی طرف بوده‌ایم و سعی کرده‌ایم که با مشکلات کنار بیاییم و نگذاریم که تاثیری بر روند کار مجله بگذارند. تا به این‌جا که قابیل راه خودش را پیدا کرده و به ثبات نسبی خود –به‌گواهِ خوانندگانش- دست پیداکرده است. امروز قابیل به‌عنوان "پربیننده‌ترین‌مجله‌ی‌ادبی‌زبان‌فارسی" منزل‌گاهی‌ست برای دیدار با آثار نویسندگان فارسی‌زبان. و جای بالیدن است که در کارنامه‌مان تا به امروز‌ آثار بیش از 35 داستان‌نویس و 30شاعر را به طور اختصاصی منتشر نموده‌ایم. سعی کرده‌ایم قابیل منحصر به دسته و گروه خاصی نباشد، به‌هم‌این منظور تحریریه‌ی قابیل متشکل از شاعران و نویسندگانی چند تشکیل شده و این است که با توش‌وتوانی بیش‌تر به راه‌مان ادامه خواهیم داد. هم‌این‌جا؛ جایی‌ست برای تشکر از مهربانانی که با کمک‌های مالی خود از قابیل حمایت نموده‌اند...
"ویژه‌نامه‌ی ساعدی" اولین ویژه‌نامه‌ی قابیل است. آماده‌شدن آن چندین هفته کار مداوم برد.گردآوری مطالب و هم‌آهنگی با دوستان و خانواده‌ی دکتر ساعدی و کارهای فنی این ویژه‌نامه. واقعیتش تنها به چند نفر که تعدادشان به انگشتان دو دست نمی رسد نامه دادیم و زنگ زدیم که از آن‌ها مطلب بگیریم برای این ویژه‌نامه. با این‌حال ویژه‌نامه‌ی ساعدی خوشبختانه با حجم خوبی -هم از نظر کیفی و هم از جهت کمّی- منتشر می‌شود. یادداشت‌ها و نظراتِ شما کامل‌کننده‌ی این ویژه‌نامه خواهد بود. و امیدواریم که از این پس با اعلام قبلی دست به انتشار ویژه‌نامه‌ بزنیم تا از یاری و هم‌فکری دوستان بیش‌تر بهره ببریم.
در سال‌روز درگذشت او به جای سکوت، به جای زمزمه‌ی کلمه‌ای، دعوت‌تان می کنیم به خواندن مطالبی که در این ویژه‌نامه جمع‌شده‌اند.
و برای این‌که کارمان در این‌جا تمام نشده باشد؛ می‌نویسیم با هم؛

MAjelle ye Adabiye gabil(copy...past)

Why here???

2005-03-29T16:01:00.000Z

Something is wrong...i am sure>>>.

Report

2005-03-26T13:48:00.000Z

• I am God. A lonely God! Join my dairy records in http://www.godandevil.blogspot.com/

Orkut

2005-03-26T13:38:00.000Z

I agreed with Susan santak
Literature is not a jock. It is reality. It is what carry Human’s knolwedg.
Have you ever think why google has mede Orkut?
There are’nt many advertisement in orkut
Why Orkut exist?
It is only for Knowledge. knowing what people like.
May be google soil these information to Firms and companies!
Now google know what kind of people Like what kind of books .where they live .even their privacy. their marriage statue. Their Likes and ambitions!
اگر عضو اورکات یا قزاق نیستید ومی خواهید عضو شوید میل خود را به من میل بزنید

غزل

2005-03-25T15:54:00.000Z

غزل

عجیبا آتش خشمش مرا در بر نمی گیرد.......................................گلستان میشود لکن عذاری بر نمی گیرد

نه فریادش به فرجامی نه فرهادش کند خامی.................................هوای عشق شیرینی دگربرسرنمی گیرد

اگر خاکستر او می ریخت بر ما از سر مسجد..........................چنان شرمش شده واعظ دگرسربر نمی گیرد

تو ای پیغمبری کرده هزاران قوم عاشق را...............................عجب اعجاز چشمانت مرا دیگر نمی گیرد

توازخمرشراب ناب بدمستی کنی اما...................................نه از ساقی نه از مستان کسی ساغر نمی گیرد

شبی تکفیر مهر توتمام شهرکافر کرد.......................................همین شد واعظی دیگر سر منبر نمی گیرد

سحر در مشرق زلفش ازآن امواج شب نالان...............................نمی داند شه مهرش دگر خاور نمی گیرد

زبانش گنگ و خاموش و سبارا حلقه بر گوش است......................سلیمانی که افسونش در انگشتر نمی گیرد

عتاب زهرچشم تو به جان نوشم چه کارآید...............................ازآن سدی که دیوارش ره بربر نمی گیرد؟!

هزارپیرفروردین به عیش و نوش پندش داد............................نصیحت محترم دارد به گوش کر نمی گیرد!

مرا از آب حیوانت به جز پیری چه شد حاصل................عجب خضری که اعجازش به برگ تر نمی گیرد!

اگرایمن شدی مرسل ز چشمانت, کنون بنگر

ز تیرآه خود نالد , چرا آخر نمی گیرد!؟

بهار/spring

2005-03-25T15:46:00.000Z

مافیای بهار
چه هفت چیز هفت سین . چه ماهی گلی که جیغ میکشد درون تنگ.چه تخم مرغ هفت رنگ و آ ینه.
. چه چشم تو که هر سه تیک ساعت کنارتنگ می پرد به عمق چاه چشم من
همه به شک فرو روند...به مافیای نوبهار.به آسمان و ابروبادو بلبل و شکوفه ها که همصدا سرود کر کننده ی بهاررا به گوش خسته ی بانگ میزنند
به چلچله...که میرودوناگهان به موعد تبانی زمین وابروآسمان هوای خانه میکند.....................عجب یقین شکستنیست!
نگاه تو گواه شد بهارباورت مشد.صدای شاعری که حکم دادباور بهار.
نمی دمدززیرخاک.نمیرسد به زیرخاک.به گوش مرده های بی خیال شهر.
بهار سالخورده منگ می رسد.به هفت سین به هفت رنگ تخم مرغ.به ماهی غریق تنگ وتنگ غرق آینه.به تو نگاه می کند.
وشک کنان به خویشتن تلنگری به کره چموش سال می زند...
برواگرچه مقصدت دیار شک...
نگاه خوش خیال تو در انتظارکاروان ذلیل مصر ظلمت است.
و پیرهن. گلی به خون پارسال گواه مرگ می شود
گواه مرگ خاطره.به دست مافیای قاتل بهار!
وپیرمردنوبهار.(نه دختر بنفشه پوش قصه ها) به شک خود.یقین محض
می کند!.
نه هفت چیز هفت سین.نه هفت رنگ روزگار.نه سینمای آینهوپخش فیلم ماهی غریق تنگ.نه این بهار. نه آن بهار.حریف من نمی شوند...
حنای رنگ رفته شان.فقط به روی تخم مرغ و ماهی و شکوفه ها.فقط به روی تخم مرغ و آینه بدل به رنگ می شود
مرا نه رنگ میزند.مرا نه شور می دهد.مرا نه گول میزند...

اسفند 1383

you must know...

2005-03-24T23:07:00.001Z

کیش ما کفر است هر چه توبه و طامات تو
داده ام کیش و نمانده لمحه ای تا مات تو
ای بت عاشق شکن ای سیب روی سروتن کعبه هایی وقف چشمت یوسفانی مات تو
تیر آهت می درد صبروبه صد رم می رسد می کشد هرلحظه صدعاشق سرهیهات تو
زردرویان زارونالان می فرستند از پیت شکر برزرفام زلفت لعنتی بر ذات تو
از خلاف عاد تت دنیای دون شد بی ثبات چرخ گردون چرخ زد درچرخش حالات تو
ترک تازی گفت تازی ترکی وترکی دری ترکتازی می کند هرلهجه در اثبات تو
مرسلی این تیره –روشن رسم شطرنج دل است
تو بکوشی مات ما ما سال ها خود مات تو

Hi friend!

2005-03-24T22:41:00.000Z

I dont know Why I creat this.this is funny.I am reporting what do god in the world.I know him(or her )from those time.I am evil!

Persion poem

2005-03-24T22:26:00.000Z